Wat zijn verschillende soorten verslaving?

Verslaving is een complexe ziekte die de hersenen aantast. Het verandert je manier van denken, voelen en handelen. Je kunt verslaafd raken aan stoffen zoals drugs of alcohol. Verreweg de meest voorkomende vormen van verslaving zijn drugs- en alcoholverslavingen.

Verslaving is echter niet alleen beperkt tot het gebruik van middelen die een high of euforisch gevoel geven. Je kunt ook verslaafd raken aan gedrag of activiteiten die je een gevoel van genot geven, zoals pornografie en gokken.

Sommige mensen raken verslaafd aan het proces van iets bereiken, zoals prijzen winnen of goede cijfers halen.

Het belangrijkste punt is dat verslaving een complexe aandoening is die de manier waarop je hersenen werken verandert en je gedrag verandert. Bovendien gaat verslaving vaak gepaard met andere psychische stoornissen, zoals depressie en angst. Onderzoek toont zelfs aan dat er bepaalde psychische stoornissen zijn die verslaving aanwakkeren, zoals chronische stress.

Het probleem met verslaving, ongeacht het soort verslaving, is dat het allerlei problemen kan veroorzaken. Het kan relaties kapot maken, financiële problemen veroorzaken en zelfs leiden tot juridische problemen.

Erger nog, verslaving kan lichamelijke problemen veroorzaken, zoals een verhoogd risico op hartaandoeningen, beroertes en kanker. Met andere woorden, het is een complexe ziekte die je niet licht moet opvatten.

Er zijn veel verschillende soorten verslaving, maar de meeste vallen in een van de twee categorieën, namelijk Stofverslaving en Gedragsverslaving. Hieronder vind je gedetailleerde informatie over elk van deze onderwerpen:

Stofverslaving of stoornis in het middelengebruik is een aandoening waarbij het lichaam afhankelijk wordt van een verslavende stof.

De aanpassing veroorzaakt een intens verlangen naar de stof en een sterk verlangen om te blijven gebruiken. Naast de aanpassing van het lichaam gaat lichamelijke verslaving ook gepaard met veranderingen in de chemie van de hersenen die kunnen leiden tot ontwenningsverschijnselen wanneer een verslaafde stopt met het gebruik van de stof van zijn keuze.

De meest voorkomende lichamelijke verslavingen zijn:

Er zijn veel oorzaken voor middelenmisbruik, waaronder:

De tekenen en symptomen van verslaving aan stoffen kunnen per persoon verschillen, afhankelijk van het soort stof waaraan je verslaafd bent. Over het algemeen worstelen de meeste mensen met een verslaving met:

Psychologische verslaving, ook wel gedragsverslaving genoemd, is een aandoening waarbij iemand een ongezonde relatie ontwikkelt met een gedrag of activiteit.

Het gedrag kan door de maatschappij als normaal worden beschouwd, maar voor het individu wordt het een dwangneurose die moeilijk te stoppen is en het dagelijks functioneren kan verstoren.

Voorbeelden van veel voorkomende gedragsverslavingen zijn:

Deze types zijn net zo destructief als verslavingen aan drugs, maar ze zijn vaak moeilijker te herkennen omdat ze vaak deel uitmaken van het dagelijks leven van de persoon.

Psychologische verslaving verschilt van lichamelijke verslaving doordat het geen lichamelijke ontwenningsverschijnselen veroorzaakt als je stopt met het gedrag of de activiteit. Psychologische verslaving kan echter net zo krachtig zijn als drugsverslaving en is zelfs nog moeilijker te overwinnen.

Mensen met een impulscontrolestoornis (ICD) hebben meer kans op gedragsverslavingen. Dit komt omdat ze geen impulscontrole hebben en hun gedrag niet kunnen reguleren.

Ze hebben ook meer kans om reeds bestaande aandoeningen te hebben die kunnen leiden tot gedragsverslavingen, waaronder obsessieve-compulsieve stoornis (OCD).

Dit betekent niet dat alleen mensen met deze stoornissen vatbaar zijn voor het ontwikkelen van gedragsverslavingen. Er zijn ook andere oorzaken van gedragsverslaving, waaronder:

De meeste mensen kunnen een gedragsverslaving ontwikkelen als ze het gedrag lang genoeg en op een hoog niveau vertonen. Het komt ook vaak voor dat mensen met een impulscontrolestoornis (ICD) een stoornis in het gebruik van middelen ontwikkelen, zoals drugsmisbruik.

Gedragsverslavingen kunnen moeilijk te diagnosticeren zijn omdat ze geen lichamelijke symptomen veroorzaken zoals andere soorten verslavingen. Je realiseert je misschien niet eens dat je een verslaving hebt totdat iemand je erop wijst of je negatieve gevolgen van het gedrag ervaart.

Er zijn echter wel enkele tekenen en symptomen die kunnen wijzen op een gedragsverslaving:

Behandeling voor verslaving kan een combinatie van verschillende therapieën omvatten, afhankelijk van de ernst van de verslaving. Sommige mensen hebben voortdurende behandeling nodig, vooral mensen die meerdere terugvallen hebben gehad en te maken hebben met een ernstige verslaving.

Verslavingsbehandeling voor middelenmisbruik is erop gericht mensen te helpen de onderliggende oorzaken van hun verslaving aan te pakken en de ernst van hun symptomen te verminderen. Hetzelfde geldt voor gedragsverslavingen zoals dwangmatig stelen, gokken en seksverslaving. Als iemand niet in staat is om op eigen kracht te stoppen met zijn verslavingsgedrag, kan hij behandeling nodig hebben om te stoppen.

Behandeling voor verslaving is gebaseerd op de behoeften en situatie van de persoon. Er zijn veel behandelingsmogelijkheden beschikbaar, waaronder:

Medicatie wordt vaker gebruikt om middelenverslaving te behandelen, zoals alcohol, cocaïne en heroïne. Sommige worden in combinatie met elkaar gebruikt, afhankelijk van de drug of stoornis in kwestie. Medicijnen die gebruikt worden voor verslavingsbehandeling kunnen zijn:

Als het gaat om medische behandeling voor gedragsverslavingen, zijn er, gezien het feit dat het om dwangmatig gedrag gaat, geen medicijnen bekend die kunnen helpen. Als de gedragsverslaving echter wordt veroorzaakt door depressie of angst, kan een arts bepaalde medicijnen aanraden om te helpen bij het specifieke probleem.

Gedragstherapie is over het algemeen de voorkeursbehandeling voor gedragsverslavingen. Het houdt in dat je samenwerkt met een therapeut die je helpt de onderliggende problemen te begrijpen die je verslaving kunnen veroorzaken.

Gedragstherapie is een groot onderdeel van de psycho-educatielessen in het Miracles Asia intramurale programma, dat een toonaangevende retraite voor geestelijke gezondheidszorg in Thailand is.

die dingen omvat zoals cognitieve gedragstherapie (CGT). Dit is een vorm van psychotherapie die zich richt op het veranderen van ongezonde denkpatronen en gedrag door te veranderen hoe je over jezelf en je situatie denkt.

Het is erop gericht je te helpen negatieve denk- en gedragspatronen te herkennen en te veranderen die kunnen bijdragen aan je verslaving. Het helpt je ook bij het ontwikkelen van gezonde copingstrategieën, zodat je effectief kunt omgaan met stress, angst, depressie en andere geestelijke gezondheidsproblemen.

Gedragstherapie kan worden gebruikt in combinatie met CGT, groepstherapie, zelfhulpgroepen en gezinstherapie, en kan bestaan uit:

Poliklinische behandeling is bedoeld voor mensen die geen intensieve residentiële behandeling nodig hebben. Het stelt de verslaafde in staat om zijn dagelijks leven voort te zetten terwijl hij de zorg ontvangt die hij nodig heeft.

Deze behandeling wordt gebruikt voor mensen die verslaafd zijn aan alcohol maar geen medische detox en behandeling voor andere bijkomende stoornissen nodig hebben. Of het kan gebruikt worden voor mensen die te maken hebben met een mildere vorm van verslaving en thuis willen blijven wonen terwijl ze behandeld worden. Het is ook een goede optie voor mensen die zich geen intensieve behandeling kunnen veroorloven.

Poliklinische behandeling biedt veel van dezelfde voordelen als residentiële programma's, waaronder toegang tot therapie en medische zorg. Het kan ook groepen of workshops omvatten die je helpen om nieuwe vaardigheden aan te leren en nuchter te blijven.

Daarnaast bieden sommige programma's voedings-, meditatie- of yogalessen om je te helpen omgaan met stress en hunkeren naar alcohol of voedsel. Poliklinische therapie houdt in dat je een of twee keer per week op een vaste tijd en plaats een therapeut ontmoet, afhankelijk van het behandelingsprogramma.

Een klinische behandeling houdt in dat een verslaafde voor zijn verslaving in een instelling woont. Dit kan een effectieve optie zijn als ze andere vormen van therapie hebben geprobeerd en deze niet hebben gewerkt, of als ze een intensievere behandeling nodig hebben dan de poliklinische of individuele therapie biedt.

Een klinische behandeling is gunstig omdat het de verslaafde in staat stelt zich te concentreren op zijn herstel met minimale afleiding. Ze zijn weg van huis, werk en andere verantwoordelijkheden die ervoor zouden kunnen zorgen dat ze terugglijden naar oude gewoontes.

Behandelaars bieden ook een gestructureerde omgeving waar de verslaafde zich kan richten op herstel. Er zijn elke dag programma's, lessen en activiteiten om bij te wonen, wat betekent dat er geen tijd is voor verveling of verleiding. Intramurale voorzieningen zorgen meestal voor eten en onderdak voor degenen die in het centrum verblijven, zodat familieleden zich geen zorgen hoeven te maken over het verstrekken van deze benodigdheden.

Gewoonlijk duren deze programma's ergens tussen de 30-90 dagen, afhankelijk van de behoeften van de persoon, maar soms kan het langer duren. es hoeven zich geen zorgen te maken over het verstrekken van deze dingen.

Zelfhulpprogramma's zijn ook een optie voor verslaafden en hun familie. Deze programma's zijn niet zo gestructureerd als andere vormen van behandeling, maar ze kunnen nog steeds zeer effectief zijn bij het helpen herstellen van verslaving en verslavingsgedrag.

Ze bestaan meestal uit een combinatie van groepstherapie, individuele begeleiding en familiebijeenkomsten. Het doel is om steun te bieden aan mensen die aan verslaving lijden, zodat ze hun leven weer op de rails kunnen krijgen.

Het grootste voordeel van zelfhulpprogramma's is dat ze zeer kosteneffectief zijn. Ze vereisen geen intensief toezicht of supervisie van een arts of therapeut, dus ze kunnen thuis worden gedaan.

Steungroepen helpen mensen te herstellen van hun verslaving door een veilige ruimte te bieden om over hun problemen te praten, advies te krijgen van anderen die soortgelijke ervaringen hebben meegemaakt en gezond gedrag te oefenen dat hen kan helpen nuchter te blijven.

Deze groepen worden meestal georganiseerd door een professional of een gemeenschapsleider die ervaring heeft met verslaving en herstel. De bijeenkomsten zijn bedoeld om steun te bieden aan mensen die herstellende zijn en hun familieleden.

Steungroepen kunnen heel effectief zijn als mensen er gebruik van maken, maar ze werken alleen als ze regelmatig worden bezocht. Een paar verschillende soorten steungroepen die de meeste behandelcentra aanbieden zijn:

Mensen met verslavingsgedrag zijn niet altijd in staat om te zien wat hun probleem is of hoe ze het kunnen oplossen. Terwijl sommigen accepteren dat ze hulp nodig hebben en bereid zijn om behandeling te zoeken, hebben anderen de tussenkomst van familie, vrienden of zelfs het rechtssysteem nodig om de hulp te krijgen die ze nodig hebben.

Als je een geliefde hebt die worstelt met verslaving of bijkomende geestelijke gezondheidsproblemen, is het belangrijk om te onthouden dat je er niet alleen voor staat.

Er zijn veel hulpbronnen beschikbaar, waaronder steungroepen en klinische behandelingen zoals Miracles Asia biedt, een toonaangevende verslavingskliniek in Thailand met een slagingspercentage van 85% voor langdurige cliënten.